درود دوستان! توی قسمت قبل به طور کلی با توابع آشنا شدیم. توی این قسمت می‌خوایم ورودی‌ها یا به قول معروف پارامترهای توابع رو بررسی کنیم.

توی این قسمت یاد می‌گیریم که:

 

ورودی یا پارامتر چیه؟ 🤔

تابع درونی جاوااسکریپت alert رو در نظر بگیرید:

alert("I learn JavaScript 😍");

بین پرانتزهای باز و بسته این تابع، متنی رو نوشتیم. با اجرا شدن این کد، همین متن به ما نمایش داده میشه. این متن، ورودی تابع alert هست.

ورودی یک تابع، اطلاعاتی هست که هنگام صدا زدن تابع، به تابع ارسال میشه. با این ویژگی می‌تونیم تابع رو شخصی‌سازی کنیم و کاربردپذیری اون رو افزایش بدیم.

تابع welcome از قسمت قبل رو درنظر بگیرین:

function welcome() {
  const message = "Welcome to our app, <<Mario>>!";

  alert(message);
}

پیامی که این تابع نمایش میده فقط برای Mario هست. پس نمی‌تونه برای اسم‌های دیگه استفاده بشه. ما با استفاده از ورودی‌های تابع می‌تونیم کاری کنیم که این تابع برای هر اسم دیگه‌ای مورد استفاده قرار بگیره.

توی قسمت قبل گفتیم که پرانتزهایی که جلوی اسم تابع قرار گرفته، محل قرارگیری ورودی‌های تابع هست. ما یک ورودی به اسم name به تابع welcome صورت زیر اضافه می‌کنیم:

function welcome(<<name>>) {
  // ...

حالا وقتی که داریم تابع welcome رو فراخونی می‌کنیم، ورودی name رو باید پاس بدیم. هنگام فراخونی تابع، پاس دادن یک ورودی به صورت زیر هست:

welcome(<<'Emily'>>);

توی این کد، مقدار Emily در نظر گرفته میشه برای وردی name و تابع welcome با این ورودی اجرا میشه. بیاید تابع welcome رو بازنویسی کنیم تا بتونیم از این ورودی‌ها استفاده کنیم:

function welcome(name) {
   const message = "Welcome to our app, "<< + name>>;

  alert(message);
}

welcome('Emily');
welcome('John');
welcome('Mario');

همون‌طور که می‌بینیم، ورودی مثل یک متغیر داخل تابع در دسترس هست. با این روش، برای تابع دیگه مهم نیست چه اسمی نمایش داده میشه و این تابع می‌تونه برای بی‌نهایت اسم دیگه مورد استفاده قرار بگیره. هنگام فراخونی تابع مثل خط‌های ۷ تا ۹ تصمیم می‌گیریم که چه اسمی رو پاس بدیم.