سلام دوستان. همیشه توی هر مسیری از زندگی که پا میذاریم، تجربیات زیادی بدست میاریم و گاهی به خودمون میگیم: «ای کاش زودتر خیلی چیزا رو میدونستم». میدونیم حتی اگه هزاران جلد کتاب هم بخونیم، زندگی همیشه ای کاشهای خودش رو داره. ای کاشهایی که گاهی اوقات برای بعضیها حسرتهای بزرگی میشه و برای بعضیها درسی برای ادامه زندگی. همه ما از اولین روز شروع حرفه و شغلمون شروع به کسب تجربه میکنیم و مایلیم اونها رو در اختیار بقیه قرار بدیم تا با دید بازتری به مسیرشون ادامه بدن. توی این پستها میخوایم با چند تجربه و نکته کاربردی برای توسعهدهندهها و برنامهنویسهای تازهکار آشنا بشیم 😉
۱. کدنویسی آخرین مرحله هست
کدنویسی گاهی اوقات هیجان غیرقابل کنترلی داره. بارها پیش اومده که برای حل یک مسئله یا اضافه کردن یک قابلیت، اونقدر هیجان داریم که کدنویسی رو زودتر از هر کار دیگهای شروع میکنیم و چشم بسته کد میزنیم به این امید که توی جریان کدنویسی به فکر حل مسئله باشیم. اما صبر کنین! این کار درست مثل رفتن به یک مسافرت تفریحی بدون نقشه و برنامهریزی هست. دیر یا زود هیجان اولیه از بین میره و به این فکر میافتیم که کجا هستیم و آمدن ما بهر چه بود. پس همیشه ابتدا مسئله رو خوب شناسایی و به راههای حل کردن اون فکر کنیم تا از اتلاف ساعتها زمان و انرژی جلوگیری بشه.
۲. کدنویسی برای حل مسئله هست
دنیا به کسی که ۱۰ تا زبان و ۱۷ تا فریمورک بلده و از اونها استفادهای نمیکنه، پاداشی نمیده. موفقترین آدمها کسانی هستن که گره از مشکلات باز میکنن تا دنیا رو به جای بهتر و راحتتری تبدیل کنن. پس بهتره برنامهنویسی رو به عنوان ابزاری برای رسیدن به هدف نگاه کنیم. برنامهنویس خوب کیه؟ کسی که مسائل رو خوب میشناسه و خوب اونها رو حل میکنه. شاید برای حل یک مسئله لازم باشه زبان مورد علاقهتون رو کنار بذارید و برای مدتی با یک زبان چندشآور کار کنین ¯\_(ツ)_/¯
۳. همه چیز در اختیار ماست
یک ایده و یک کامپیوتر متصل به اینترنت، کافیه تا دنیا رو تغییر بده. این روزها ارزشمندترین اطلاعات رو فقط با یک سرچ گوگل میشه بدست آورد. میشه بروزترین ابزارهای دنیا رو بصورت رایگان یاد گرفت و با بهترین و موفقترین افراد دنیا ارتباط برقرار کرد. قدر این فرصت رو بدونیم!
۴. با سختافزارهای ارزان قیمت هم میشه برنامهنویسی کرد
اگه سختافزار شما قوی نیست نگران نباشید! برای برنامهنویسی نیازی به ۳ مانیتور و ۱۶ گیگابایت حافظه رم نداریم. اینها کمککننده هستن اما هیچ اجباری وجود نداره اگه براتون مقدور نیست. حداقل چیزی که نیاز داریم یک ادیتور هست. مهم، ایدهی شماست. با یک لپتاپ یا PC ساده هم میشه دنیا رو بهتر کرد :)
۵. برنامهنویسی فقط برای آدمهای خیلی باهوش نیست
برای برنامهنویسی نیازی به IQ بالای ۲۰۰ نداریم. افرادی با ضریب هوشی متوسط وجود دارن و کارهایی رو انجام میدن که افراد فوقالعاده باهوش در آرزوی انجام دادن اونها حسرت میخورن. تفاوت اونها چیه؟ طرز فکر! اگه کتاب Mindset از خانم دُوِک رو خونده باشین، به این باور میرسید که این فرضیه قدیمی که هوش انسانها در طول عمرشون ثابت میمونه منسوخ شده و همیشه با تلاش میتونیم هوش خودمون رو توی هر سنی افزایش بدیم.